Μέλισσα

Μέλισσα

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Οι αθάνατες

Έχω ακούσει πολλάκις παλιούς μελισσοκόμους να αναφέρουν ότι οι σημερινές κυψέλες υστερούν κατά πολύ με αυτές που κατασκευάζονταν αρκετά χρόνια πριν.Οι κατασκευαστές θέλοντας να ρίξουν το κόστος έκαναν εκπτώσεις στην ξυλεία που χρησιμοποιούσαν με αποτέλεσμα να πέσει κατά πολύ και η ποιότητα.

Και αυτό για κακή τους τύχη,στη μελισσοκομία τουλάχιστον,είναι τόσο έκδηλο που ακόμη και ο πιο άπειρος θα το καταλάβει δια γυμνού οφθαλμού.Οι κυψέλες είναι εκτεθειμένες στα τερτίπια του καιρού 24 ώρες το 24ωρο,όλο το χρόνο.Σε χιόνια,βροχές,ήλιο,χειμώνα καλοκαίρι.Κάποια στιγμή λοιπόν αναπόφευκτα θα αρχίσουν τα εμφανίζονται φθορές.Κυρίως σαπίσματα στα σημεία που η υγρασία κατάφερε να εισχωρήσει στο ξύλο.

Η διαφορά της ποιοτικής κυψέλης,από κάποια άλλη ''πανηγυριώτικη'' είναι στο χρονικό διάστημα που θα αντέξει πριν αρχίζει να ''γερνάει''.Βλέπουμε γονοφωλιές(γιατί αυτές συνήθως είναι που αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα) 2-3 ετών να είναι για απόσυρση και άλλες που έχουν δεκαετίες στην πλάτη τους να είναι ακόμη μάχιμες.

Τέτοιες μάχιμες κυψέλες έχουμε και μεις στο μελισσοκομικό μας εξοπλισμό.Μετράν ακριβώς 4 δεκαετίες χρήσης.Και πιστέψτε με ο παππούς δεν είναι από τους ανθρώπους που θα προσέξει πολύ τον εξοπλισμό του,ή που θα αφήσει το καπάκι απαλά κάτω.Μιλάμε για κακομεταχείριση.Κι όμως.Αυτή τη στιγμή οι περισσότερες κυψέλες μας είναι ''παλιοσειρές'' της δεκαετίας του 70.Συγκεκριμένα είναι αγορασμένες το 76-77.Από τις πρώτες που προμηθεύτηκε ο παππούς μετά τα κοφίνια.

Κατασκευασμένες κάπου στη Θεσσαλονίκη από κάποιον Αλιχανίδη.Άλλες λεπτομέρειες δεν γνωρίζω παρά μόνο ότι εδώ και χρόνια η επιχείρηση έχει κλείσει.

Παραθέτω κάποιες φωτογραφίες μιας τέτοιας κυψέλης η οποία χρησιμοποιείται κάθε χρόνο ανελλιπώς εδώ και 40 χρόνια και όπως βλέπετε αντέχει ακόμα.


Υπόψιν ότι οι κυψέλες μας συντηρούνται κάθε 5-6 χρόνια.Και όταν λέω συντήρηση εννοώ ένα απλό χέρι μπογιάς.Δεν χρησιμοποιούμε λινέλαια-παραφίνες και άλλα που σίγουρα θα βοηθούσαν στην επιπλέον θωράκιση και προστασία των κυψελών.

Έχουμε επίσης και χρησιμοποιούμε και κάποια πλαίσια του ίδιου κατασκευαστή που έχουν την εξής ιδιαιτερότητα.Ένα πυχάκι στο κάτω μέρος του κηρηθροφορέα καρφωμένο με μικρά καρφάκια.

Όταν θέλουμε να περάσουμε ένα φύλλο κηρήθρας σε ένα πλαίσιο-Αλιχανίδη βγάζουμε το πυχάκι,τοποθετούμε το φύλλο στο ειδικό αυλάκι και στη συνέχεια ξανακαρφώνουμε το πυχάκι.

Να πω την αλήθεια δεν έχω καταλάβει γιατί κατασκευάστηκε με αυτό τον τρόπο.Επειδή το δοκίμασα,ούτε γρηγορότερο μου φάνηκε ούτε πιο εύχρηστο.Ίσως κάποιος από τους παλιούς που θα διαβάσει αυτό το άρθρο να μας διαφωτίσει.

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Η πρώτη μου φορά

Φέτος για πρώτη φορά στη ζωή μου αποφάσισα να δοκιμάσω να κάνω βασιλοτροφία.Αφού προετοιμάστηκα και έκανα το πλάνο μου ήρθε η ώρα του εμβολιασμού

Μελίσσι δότης,ένα που ξεχώρισε για την πρόωρη ανάπτυξη του,την αποστροφή του για τη σμηνουργία και για την ικανότητα του στην συλλογή μελιού.Ως μελίσσι έναρξης και αποπεράτωσης ταυτόχρονα,χρησιμοποίησα ένα που έφτιαξα από 14 άλλα μελίσσια.Το κάθε ένα εξ αυτών πρόσφερε από ένα πλαίσιο σφραγισμένο γόνο και κάποια ήταν πιο γενναιόδωρα και έδωσαν και από ένα πλαίσιο γύρη.Τελικός απολογισμός,14 γόνοι και 6 γύρες.Το αποτέλεσμα ήταν ένα σφιχτό ορφανό 20άρι με πάρα πολλές παραμάνες.Το εξηγώ και στο βίντεο παρακάτω.

Μια βδομάδα περίπου μετά χάλασα τα β.κ που είχε φτιάξει και έβαλα τη βέργα με τα άδεια κελιά για να τα καθαρίσουν και να πιάσει μυρωδιά.Την επομένη εμβολίασα 30 κελιά Αριστέας τα οποία και τοποθετήθηκαν αμέσως στο μελίσσι έναρξης-αποπεράτωσης.

Λίγες μέρες αργότερα έγινε έλεγχος για να διαπιστώσουμε το ποσοστό αποδοχής





Πηγές
http://olazoi.blogspot.gr/2013/09/mmr.html

Ενημέρωση
Την επομένη που πήγα να εμβολιάσω για δεύτερη φορά,για βασιλικό πολτό αυτή τη φορά,έγινα μάρτυρας μιας...γενοκτονίας.
Θυμάστε που έγραψα ότι χάλασα τα δικά του βασιλικά κελιά πριν τον πρώτο εμβολιασμό?Ε,μου ξέφυγε ένα.Το αποτέλεσμα?Να χαλάσει όλα τα δικά μου.Τα πρώτα μου.Αυτά για τα οποία ήμουν τόσο ενθουσιασμένος και περήφανος.2ώρες την έψαχνα.Σε δυνατό 20άρι είναι σαν να ψάχνεις ψύλλο στ άχυρα.Όταν δε είναι και αγονιμοποίητη...σχεδόν αδύνατον να την βρεις.Την είχα όμως τόσο άχτι που δεν τα παράτησα.Και στο τέλος την βρήκα.Παρότι στη θέα των κομμένων μου κελιών ορκίστηκα να την βρω και να την στείλω να συναντήσει τις αδερφές της,μόλις την βρήκα,και αφού είχα ηρεμήσει,την έβαλα σε κλουβάκι και την έδωσα σε ένα κυψελίδιο που έχω και το προορίζω για το κοφίνι.Εάν γονιμοποιηθεί θα της επιτρέψω να ζήσει και να δημιουργήσει το δικό της βασίλειο.Το κέρδισε άλλωστε με το..κεντρί της.
Αφού απάλλαξα το μελίσσι μου από την παρολίγον μάνα του ξαναεμβολίασα 30 κελιά και μένει τώρα να δούμε εάν θα έχω την μεγάλη αποδοχή που είχα την πρώτη φορά.

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

Προετοιμασία βασιλοτροφίας

Ήρθε ο καιρός να επιχειρήσω την πρώτη μου βασιλοτροφία και όλα είναι σχεδόν έτοιμα.Μαζί με τα βασιλικά κελιά Αριστέας,που επέλεξα να χρησιμοποιήσω,προμηθεύτηκα και 4 βέργες στήριξης των κελιών αυτών καθώς επίσης και 4 ορθοστάτες.Αυτό σημαίνει ότι έφτιαξα 2 πλαίσια.Δεδομένου ότι η πρώτη μου απόπειρα θα είναι πειραματική δεν αποσκοπώ σε μεγάλη παραγωγή.2-3 εμβολιασμούς.Ισα ίσα για να μάθω τη διαδικασία,να εκθρέψω κάποιες βασίλισσες και αν μαζέψω και λίγο βασιλικό πολτό που θα πάει δώρο σε φίλους.Ως εκ τούτου τα 2 αυτά πλαίσια (από 2 βέργες το καθένα) μου είναι υπέρ-αρκετά.Για να μη βρεθώ όμως προ εκπλήξεως ετοίμασα μία ακόμη βέργα,ιδιοκατασκευή αυτή τη φορά.Ένα τελάρο στο οποίο προσάρμοσα 4 κομμάτια ξύλου σε σχήμα Π ως πατούρες για τις βέργες μου

Για τη στήριξη των κελιών χρησιμοποίησα 2 πυχάκια στα οποία άνοιξα τρύπες με 6,5άρα αρίδα

Έτοιμα λοιπόν τα 3 πλαίσια βασιλοτροφίας που θα χρησιμοποιήσω σε λίγες μέρες.

Ετοίμασα επίσης και ένα κουταλάκι συλλογής βασιλικού πολτού.Ένα πλαστικό που αγόρασα δεν με βόλεψε σε κάποια βασιλικά κελιά σμηνουργίας που το δοκίμασα.Αυτή τη φορά θα είναι ξύλινο για να αποφύγουμε και την οξείδωση του πολτού.

Η πρώτη ύλη βρέθηκε στην κατάψυξη.Παγωτό ξυλάκι.Σας παρουσιάζω το πριν και το μετά...

Αφού λοιπόν καταναλώθηκε το παγωτό(η θυσία που απαιτούνταν),με μία φαλτσέτα έφερα τις δύο άκρες στις διαστάσεις που ήθελα.Η μία μυτερή για να απομακρύνω τη λάρβα από το κελί και η άλλη πιο πλατιά για τη συλλογή.

Τέλος και το κουταλάκι συλλογής.Τα βαζάκια είναι έτοιμα οπότε το μόνο που μένει είναι να περάσουμε στην πράξη.

Φυσικά και θα ακολουθήσει άρθρο με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για το όλο εγχείρημα.